Weszłam powoli do domu. Moim oczom ukazał się piękny nowoczesny salon. Dominował w nim kolor kremowy. Meble były wykonane z ciemnego drewna, co nadawało wszystkiemu kontrastu. Po środku salonu znajdowała się duża sofa wykonana z jasnej skóry i drewna koloru pozostałych mebli. Na przeciwko niej na jednej ze ścian wisiał pokaźnych rozmiarów czarny, plazmowy telewizor. Natomiast ścianę obok zdobił śliczny, duży kominek. Podłoga została wykonana z ciemnobrązowych paneli, pasujących do pozostałości.
Przed moimi oczami pojawił się piękny obraz mnie i jakiegoś chłopaka siedzących na sofie przy zapalonym kominku oglądających jakiś romantyczny film. Byłam w niego wtulona, a na mojej twarzy malowało się szczęście. Nie wiem dlaczego, ale to wszystko wydawało mi się bardzo bliskie, jakbym już kiedyś była w tym domu, co jest przecież nie możliwe.
Podeszłam do kominka i dotknęłam jego szklanej szyby. Moim oczom ukazała się znowu jakaś wizja, jednak już nie taka piękna. Tak jak wcześniej przedstawiała mnie jednak tym razem byłam cała zapłakana i biegłam przez cały salon a potem po schodach w górę. Szybkim krokiem ruszyłam swoim śladem. Moja postać znikła w jednym z pokoi, również tam weszłam.
Po wystroju oceniłam, że jest to zapewne mój pokój. Jego ściany miały kolor fioletu pomieszanego z błękitem. Zaczęłam się wszystkiemu przyglądać bliżej. Meble były białe i lekko rzeźbione, takie jak w moich snach. Uśmiechnęłam się lekko pod nosem. Odwróciłam się, a moim oczom ukazało się również białe łóżko z baldachimem przykryte fioletową kołdrą i mnóstwem poduszek. Niedaleko niego stała śliczna i również biała toaletka. Miała ona podświetlane lustro i kilka szufladek. Obok znajdowało się także krzesło do kompletu. Swój wzrok zwróciłam ku sufitowi na którym wisiał cudowny kryształowy żyrandol.
Chciałam przypomnieć sobie ostatnią wizję i znów pójść swoim śladem. Jednak nie dałam już rady tego zrobić.
Z rozmyślań wyrwały mnie wołania Eda :
- Raiso choć, musisz coś zjeść na pewno jesteś głodna, potem dokończysz oglądanie domu!
- Już idę.
Wyszłam z pokoju i dopiero teraz uświadomiłam sobie, że zanjduję się on pośrodku korytarza. Zwróciłam głowę w prawą stronę i ujrzałam schody prowadzące w dół. Ruszyłam wolnym krokiem w ich kierunku.
Zostały one wykonane z jasnego drewna i wypolerowane. Poręcz również była wypolerowana oraz miała ten sam kolor jednak dodatkowo zdobiły ją małe misterne żłobienia.
Zaczęłam powoli schodzić na dół. Moje oczy przeszedł blask i pojawiła się kolejna wizja. Znów byłam w niej ja i ten sam chłopak. Tym razem schodziliśmy po schodach i trzymaliśmy się za ręce.Nie widziałam twarzy chłopaka bo byliśmy odwróceni tyłem, zresztą tak jak w pierwszej wizji. Podobnie jak wcześniej poszłam ich śladem tym razem doprowadzili mnie do kuchni i wizja się urwała.
Dlaczego zawsze się tak szybko kończą? A może jest tego jakiś powód? Sama nie wiem, ale muszę odkryć o co w tym wszystkim chodzi. Usłyszałam głos Roxie :
- Szybko przyszłaś. Dlaczego schodziłaś takim nerwowym krokiem?
Nerwowym krokiem? Wydawało mi się, że idę normalnie. Jak widać podczas wizji tracę nad sobą kontrolę.
- Sama nie wiem, to chyba z radości. Bardzo podoba mi się nasz nowy dom.
Nie było to do końca kłamstwo, jednak nie powiedziałam też wszystkiego. Jakbym powiedziała prawdę pewnie pomyślałaby, że jestem jakaś nienormalna czy coś w tym stylu.
- Dobrze, to teraz coś zjedz. Zrobiłam naleśniki chcesz?
- Tak poproszę.
Posiłek zjedliśmy w ciszy za co byłam bardzo wdzięczna. Magłam przynajmniej zastanowić się co dalej robić. Przecież te wizje nie mogą się pojawiać w nieskończoność. Muszę coś z tym zrobić.
- Skarbie obejrzałaś już cały dom?
- Nie zostało mi jeszcze kilka pokoi.
- Mam nadzieję, że wyrobisz się do wieczora. Kupiliśmy ci bilety na koncert, może byś się przeszła. Trochę zapoznasz się z otoczeniem i może kimś jeszcze.
- Dobrze ale wątpię żebym kogoś poznała. A tak w ogóle to czyj koncert?
-Jakiegoś znanego zespołu... zaczekaj muszę sobie przypomnieć tę nazwę.... a tak Over Again.
-Nie znam ale może być fajny.
-Też tak myślę, a tak w ogóle to to jest grecki zespół tylko nazwę ma angielską.- dołączył się do rozmowy Ed.
-Dobrze to ja pójdę zanieść walizki do pokoju i obejrzę resztę domu, żebyśmy się nie spóźnili na koncert.
-Zrobiłem już to za ciebie, a na koncert pójdziesz sama a my porozpakowójemy się.
-Ok, nie wrócę późno.
-Nie ma sprawy nie będziesz musiała się śpieszyć, z resztą są wakacje.
-A tak, to ja już pójdę.
Włożyłam brudne naczynia do zmywarki i poszłam schodami na górę weszłam do pierwszego dużego pokoju po lewej i stwierdziłam, że to zapewne pokój rodziców. Ściany miały kolor bordowy, a meble zostały wykonane z ciemnego drewna. Ogólnie cały pokój był bardzo nowoczesny. Na środku pod jedną ze ścian stało podwójne łóżko. Duże okna zastępowały całą jedną ścianę. Znajdowało się tam również wyjście na balkon. Znalazłam także w nim drzwi prowadzące do nie małej garderoby i łazienki. Szafki zdobiły przeróżne figurki aniołów, muszle i inne szklane ozdóbki.
Wyszłam na korytarz i weszłam do pokoju obok. Teraz znajdowałam się w biurze taty. Nie było zbyt wielkie, ale za to praktyczne. Meble były także ciemne. Pod jedną ze ścian koloru ciemnozielonego znajdowała się średniej wielkości sofa, a na przeciw niej w rogu stało piękne masywne biurko i obite czarną skórą krzesło. Wszystko prezentowało się świetnie. Zostały mi jeszcze dwa pokoje. Pomaszerowałam do tego sąsiadującego z moim. Okazało się, że jest to pokój gościnny, jakby ktoś przyjechał do nas na nocleg czy coś w tym stylu. Podobnie jak wszystkie inne został urządzony bardzo ładnie, ale i skromnie. Dominowały w nim jasne kolory takie jak żółty. Mieściło się tam podwójne łóżko i inne potrzebne meble, wszystkie wykonane z jasnego drewna. Jedna, a także największa ze ścian była ozdobiona śliczną tapetą w kwiaty.
Spojrzałam na zegarek w telefonie. Wskazywał godzinę siedemnastą piętnaście. Szybko weszłam do ostatniego pomieszczenia. Była to łazienka. Cała została urządzona w motywie morza. Na ścianach zostały ułożone błękitne kafelki, które przedstawiały wzburzone fale. Jak w każdej łazience umieszczone zostały jeszcze biała umywalka, prysznic itp.
Poszłam do swojego pokoju i zaczęłam przygotowywać się do koncertu. Na początku poszłam do swojej łazienki i wzięłam orzeźwiający prysznic. Dopiero teraz zwróciłam uwagę na piękny wystrój mojej łazienki. Przedstawiała ona kosmos. Na kafelkach namalowane zostały planety, słońce, a także księżyc. Wszystkiego dopełniały białe, nowoczesne meble łazienkowe.
Wyszłam spod prysznica. Dokładnie osuszyłam skórę, owinęłam się ręcznikiem i poszłam do pokoju wybrać jakieś ładne ubranie. Ku mojemu zdziwieniu wszystko było rozpakowane. To była zapewne sprawka Roxie. Postanowiłam jednak najpierw zobaczyć jaką muzykę grają ci cali Over Again. Troszeczkę poszperałam i zobaczyłam, że zespół składa się z trzech przystojnych siedemnastoletnich brunetów grających rocka. To dobrze, bo nie lubię metalu, co najwyżej mógłby być jeszcze pop.
Podeszłam do szafki ze spódniczkami i wybrałam czarną miniówkę, do tego czarną bluzkę z napisem MTV. Nie to, żebym lubiła styl emu, ale uznałam, że na taki koncert to jest chyba najbardziej odpowiednie.
Szybo się w to ubrałam i muszę przyznać, że wyglądałam całkiem nieźle.
- Skarbie jest już 18:30, a o 19 zaczyna się koncert. pośpiesz się.- usłyszalam wołanie Roxie.
-Już kończę.
Podeszłam do toaletki na której stała moja kosmetyczka i nałożyłam na twarz tylko delikatny makijaż. Po dziesięciu minutach byłam już gotowa. Dopiero teraz zauważyłam, że już chyba od godziny nie nękają mnie wizje, jednak nie wiedziałam czy mam się z tego powodu cieszyć, czy może raczej nie...
I mamy rozdział 4. Sorki, że tak długo nie dodawałam, po prostu brak weny.